بچه ها لطفن هرکس بلد بود بیاد این سوالِ جالب ولی عجیب رو جواب بده ❤️ :
چطور با خدا حرف بزنیم ، و مطمئن باشیم که اون خداست که جوابمونو میده و مغزمون نیست که یه مشت خیالبافی بهمون تحویل میده ؟ از کجا بفهمیم که توی ذهنمون کارخانهٔ خداسازی رو راه اندازی نکردیم و خداست که داره فلان جمله رو توی ذهنم میگه و اون خداست که داره با جمله بندی هاش منو آروم میکنه ؟ آیا هر چیزی که بد نباشه و توی ذهن بیاد ، وجودِ خداست ؟! اگه اینطوره ، پس maladaptive daydreaming ، خودش یه جور خدا محسوب میشه چون مارو آروم میکنه . ولی maladaptive daydreaming ، یه اختلال مغزیه که خوشی های فیک و قلابی میده . 🙂
