رَوَى ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِذَا نَظَرَ إِلَى الرَّجُلِ فَأَعْجَبَهُ فَقَالَ هَلْ لَهُ حِرْفَةٌ فَإِنْ قَالُوا لَا قَالَ سَقَطَ مِنْ عَيْنِي قِيلَ وَ كَيْفَ ذَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لِأَنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا لَمْ يَكُنْ لَهُ حِرْفَةٌ يَعِيشُ بِدِينِهِ
ابنعباس روایت میکند،
رسول خدا صلیاللهعلیهوآلهوسلم به مردى نگاه كردند و از او خوششان آمد.
پس فرمودند: آیا او حرفهای دارد؟
پاسخ دادند: خیر!
حضرت فرمودند: از چشمم افتاد!
عرض کردند: چرا یا رسولالله؟!
فرمودند: زیرا مومن اگر حرفهاى نداشته باشد،
با دينش امرار معاش مىكند.
بحارالأنوار جلد۱۰۰ صفحه۹