حُمَيْدُ بْنُ زِيَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ هِلَالٍ الشَّامِيِّ مَوْلَى أَبِي الْحَسَنِ ع عَنْهُ قَالَ: قُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَعْجَبَ إِلَى النَّاسِ مَنْ يَأْكُلُ الْجَشِبَ وَ يَلْبَسُ الْخَشِنَ وَ يَتَخَشَّعُ فَقَالَ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ يُوسُفَ ع نَبِيٌّ ابْنُ نَبِيٍّ كَانَ يَلْبَسُ أَقْبِيَةَ الدِّيبَاجِ مَزْرُورَةً بِالذَّهَبِ وَ يَجْلِسُ فِي مَجَالِسِ آلِ فِرْعَوْنَ يَحْكُمُ فَلَمْ يَحْتَجِ النَّاسُ إِلَى لِبَاسِهِ وَ إِنَّمَا احْتَاجُوا إِلَى قِسْطِهِ وَ إِنَّمَا يُحْتَاجُ مِنَ الْإِمَامِ فِي أَنَّ إِذَا قَالَ صَدَقَ وَ إِذَا وَعَدَ أَنْجَزَ وَ إِذَا حَكَمَ عَدَلَ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحَرِّمُ طَعَاماً وَ لَا شَرَاباً مِنْ حَلَالٍ وَ إِنَّمَا حَرَّمَ الْحَرَامَ قَلَّ أَوْ كَثُرَ وَ قَدْ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ- قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ
عباسبنهلالشامی میگوید خدمت امام کاظم علیهالسلام عرض کردم: فدایتان شوم؛ مردم از کسی که غذای بیکیفیت میخورد، و لباس بیکیفیت میپوشد، و اظهار تواضع میکند، خیلی خوششان میآید!
حضرت فرمودند: آیا نمیدانی که یوسف علیهالسلام، پیامبر و پیامبرزاده بود؛ با این حال، قباهای ابریشمی با دکمههای طلایی میپوشید؛ و در جایگاه آلفرعون، برای قضاوت و داوری مینشست؟!
مردم به لباسش نیازی نداشتند؛ بلکه فقط به عدالتش نیاز داشتند.
همانا نیاز مردم به امام در این است، که هرگاه سخنی میگوید، راست باشد؛ و هرگاه وعدهای میدهد، عمل کند؛ و هرگاه حکمی میکند، عادلانه باشد!
کافی جلد۶ صفحه۴۵۳ - ۴۵۴