رفیقامون تا وقتی رفیقاشون نیستن رفیقامونن :)
این متن بالا ، مهم ترین چیزیه که از دوستی یاد گرفتم . همون بهتر تنها بمونیم و تحقیر نشیم. وقتی احساس اضافی بودن میکردن یا تنهایی خستشون کرده بود ، میومدن پیش ما و کلی بگو بخند میکردیم . وقتی دورشون پر آدمای لاشی ولی با ظاهر خوب شد ، حس کردن حوصله سربریم و رفتن . البته بهانه هاشونم قشنگ بود :) ؛ یه عده میگفتن حوصله مارو نداری و یه عده سعی میکردن اصلا درموردش حرفم نزنن. کار گروه دوم این بود که حس اضافی بودن بهت بدن و سعی میکردن باهات هم صحبت نشن و خودشون رو با بقیه سرگرم کنن که دست از سرشون برداری . آخه دیگه کارشون باهات تموم شده بود .
