دوستی معمولی دختر و پسر ، خیلی خوبه بنظرم . البته بهترین کار نیست ولی حداقل خیلیم کار بدی نیست :) . مشکل پسرا و دخترایین که سو استفاده میکنن . پسرا دنبال بدن دختران که فقد کارشون راه بیفته و دخترام اکثرا دنبال پول و پله پسران . این وسط تعداد خیلی کمی هستن که دوست داشتنشون بدون سواستفادست و اگر جنس مخالف رو دوست داشته باشن و باهاش رل هم نزده باشن ، میتونن مهربون باشن حتی اگر منفعتی برای شخص مقابل نداشته باشن . من همیشه این آدمارو دوست داشتم و کسایی که بی دلیل خوب هستن . کسایی که دنبال خوبی دیگران نیستن که جبران کنن و از همون اول خوش رفتار هستن و منت هم نمیذارن برای کارای خوبشون . بخاطر زیبا بودن اون آدما بود ، که منم سعی کردم شبیهشون بشم . البته هنوز خیلی راه طولانی ای باقی مونده برای جلو رفتن .
🌹🌹🌹
خب ،
راستش این چند روز ، حالم یه جور خاصی شده . انگار قید زندگی رو یکم زدم . کار مهمی طی روز نمیکنم . فقد کارای معمولی ای که حداقل آدم حساب شدنه رو انجام میدم . ینی حموم + مسواک + ناخن گرفتن و شونه مو :/
حتی اشتهام کمه هنوز . حالم خوش نیست چون توی برزخ گیر کردم . به دانشگاه که فکر میکنم حالم گرفته میشه . دغدغه های کوچیک یه سریا ، بزرگ ترین مشکلات منه . رانندگی کردن ، درس خوندن ، کار کردن و .... . آخه چرا افسردگیم انقد زورش زیاده ؟ تف تو روح هرچی بیماری روانیه . بخدا وقتی یکی بیماری روانی داشته باشه ، شاید از نظر درک کردن ، نسبت به روانشناس و روانپزشک ، احساس همدلی بیشتری بکنم و بیشتر هم بدونم چی میخواد و با چی خوب میشه . 🥲
لطفن اگه این پست رو یه وقت خوندید و فرد غمیگین و یا استرسی یا وسواسی یا دارای هر مدل اختلال شخصیتی ای یا بیمار روانی ای پیش خودتون دارید ، این ملاحظه هارو بکنید تا هم اون فرد رو خوشحال کنید هم خدارو خوشحال کنید و هم زندگیتون سر و سامون بگیره و خودتون هم حس خوب بگیرید . اگر خلاف این کار هارو میکنید و بعد از روشن شدن حقیقت ، از کارتون دست نمیکشید و لجبازانه فرد بیمار رو اذیت میکنید ، امیدوارم تاوانش رو با با سرعت زیاد بعد از اذیت کردن اون فرد ، پس بدید و حسابی روح و روان خودتون هم خسته بشه :) 💔 . انسانیت سخته . ولی حیوان نبودن ، انقدرام سخت نیست :)
چیزایی که خیلی خوب یاد گرفتم اینا بودن :
۱_آدمایی که بیماری روانی دارن دو گروه هستن : کسایی که درک نشدن و حرفاشون شنیده نشدن و گوش شنوایی برای اونها نبود و بیمار شدن . و گروه دوم کسایین که بیماری ژنتیکی اختلال روانی دارن . این گروه هم درک نشدن ، وگرنه بیماریشون کش نمیومد و با همدلی و کمک های اطرافیان ، حالشون مث آدمای عادی میتونست بشه تقریبا .
۲_مشکلات روانی همه آدما با مهربونی قابل درمانه . مهربون بودن ، کار هزار تا فوت و فن روانشناسی رو پر میکنه . هرچند که فوت و فن های روانشناسی هم توشون مهربون بودن شاید لحاظ شه .
۳_گوش دادن به حرف آدما ، حتی اگر همراه با درک کردن نباشه ، میتونه تاثیر درک کردن رو داشته باشه . چون یه نفر ممکنه درک نکنه ، ولی با گوش کردن و شنیدن حرف ها ، راهکار های خوبی بده . هرچند که ممکنه احساس شخص مقابل رو نفهمه ، ولی حداقل شاید علم حل مشکلش رو داشته باشه . درضمن حتی اگر علمش هم نداشته باشه و فقط گوش بده ، کار بزرگی کرده از نظر من 😔.
۴_تنها نموندن و داشتن دوست ، میتونه مشکلات روانی رو به شدت قابل تحمل کنه . خیلی وقت ها وقتی پیش آدمایی هستیم که دوسشون داریم ، یادمون میره که حالمون بده و چه آدم بدبختی هستیم 😢. بخاطر وجود بعضیا ، میشه خوشحال شد و تا یه زمانی ، خوشحال موند . جدا از خوشحال شدن و انرژی گرفتن ، ذهن آدم رو هم باز میکنن و باعث میشن به هدفمون فکر کنیم و برای زندگی کردن تلاش کنیم نه صرفا زنده موندن ! بعضیا لازم نیست کاری کنن . فقد کافیه وجود داشته باشن و اجازه بدن بغلشون کنیم . هرچند خیلی کمن و شاید برای من ، تقریبا وجود نداشته باشن .چون هم حالم خوش نیست و هم هرکسی به حال خوش من سازگار نیست :) . چه برسه به حال ناخوش 😂😂😢😢.
۵_یه مدل از مهربون بودن و درک کردن ، پیگیر کارهای شخص دارای اختلال روانی برای حل مشکلشه . ینی اینکه یه نفر بیاد کنار یه شخص افسرده بشینه و ازش سوال کنه که چیزی نمیخوای ؟ یا مثلا نمیخوای بغلت کنم ؟ یا مثلا غافلگیر کنه و بگه که من هیچ کاریت نداشتم . فقد دلم برات تنگ شده بود و گفتم بغلت کنم که هم خودم خوشحال شم هم تو یکم آروم شی 🥲. میشه با آدم هایی که مشکل روانی سختی دارن ، برنامه ریخت که چیکار کنن . برنامه ریختن باعث میشه روحیه بگیرن . چون روی کاغذ از نظر تئوری و با منطق تقریبی ، میفهمن که میشه طی فلان مدت ، اون همه کار رو به شکل خرد خرد انجام داد و فلان قدر حس بهتری بدست آورد .
۶_برای در اومدن از حالت بلاتکلیفی ، یکی از کار های خوب ، برنامه ریختن های سبکه . ینی کار های کوچیکی که همونارم اهمال کاری میکردیم رو انجام بدیم و بعد از انجام دادن ، یادداشت کنیم که انجام شد و مثلن یه تیک هم بزنیم . اینطوری دوتا اتفاق مهم میفته . هم بخاطر انجام دادن اون کار ، خوشحال میشیم یه کوچولو ، و هم این که انجام اون کار های کوچیک ، نتیجه های کوچیک مثبت دیگه ای در پی دارن . وقتی سود انجام کار های مثبت کوچیک ، روی هم تلبنار بشه و مدت زیادی کار های کوچیک زیادی رو انجام بدیم ، به خودمون میایم و میبینیم که کار کوچیکی که فکر نمیکردیم بشه منظم انجامش داد رو تونستیم به روتین زندگی تبدیل کنیم . ینی توی این حالت ، بلاتکلیفی رو ، غیر مستقیم با کارهای متفرقه مثبت حل کردیم . ینی انجام کار های کوچیک متفرقه ، برای رسیدن به نتیجه مثبتی که در ظاهر ، ارتباطی با کار های متفرقه نداره .
۷_پیدا کردن هدف زندگی ، مشکلات زندگی رو ساده تر میکنه . اگرم مشکلات زندگی خیلی بزرگ باشن ، داشتن هدف ، میتونه مارو زنده نگه داره و کاری کنه که خودکشی نکنیم . این وسط ، هم خودمون باید تلاش کنیم که به سمت پیدا کردن هدف و تلاش برای اون قدم برداریم ، و هم اطرافیانی رو انتخاب کنیم که تشویق کنن و طبق سلیقه شخصیشون ، اهداف مثبت مارو ، احمقانه جلوه ندن . درست مثل بعضی خانواده ها که یه سلیقه شخصی رو سعی میکنن به بچشون القا کنن که در نهایت ، حتی اگر یک درصد ، حرفشون اجرا بشه ، روح بچشون یه جای دیگه سیر میکنه و از دنیای واقعی به مرور فاصله میگیره و توی افکارش زندگی میکنه تا زندگی واقعی !
۸_وقتی یه نفر کلافست و خیلی اوضاعش وخیمه ، سیگار کشیدن یا نکشیدنش مهم نیست ! مهم اینه که زنده بمونه که در مرحله بعدی ، بخواد سیگار رو ترک کنه یا نکنه !! درمورد خودارضایی هم همینطور . درمورد گل کشیدن ، رابطه جنسی خارج چارچوب ، دوستی با جنس مخالف خارج چارچوب ، تیپ های عجیب و سلیقه های خیلی نا متعارف و مشروب های افراطی خوردن هم همینطور ! کاری که باید این آدما بکنن اینه که : یکم بهتر شن نسبت به وضعیتی که دارن و کار آسیب زننده رو کمتر انجام بدن و بعدش به کاراشون ادامه بدن و صرفا آسیب کمتری ببینن :) . کار دوم هم اینه که علت مشکلات رو یه کوچولو حل کنن . ولی لازم نیست که خیلی خودشونو بکشن . حتی یه میلی متر جلو رفتن ، باعث میشه که طی گذر زمانی که عموما به چشم نمیاد ، مسیر زیادی رو طی کنیم . ملاحظه کردن اطرافیان توی این مرحله ، تقریبا توی ایران ، وجود خارجی نداره!!!! توی کشور های پیشرفته و کشور هایی که نظام آموزشی خوبی دارن ، به سلامت روان دانش آموزا و دانش جو ها اهمیت زیادی داده میشه و توی این کارا به خانواده ها کمک زیادی میکنن و درضمن اعصاب خانواده ها هم عموما نسبت به ایران ، کمتر خرده !!!
۹_روتین های ورزش کردن و کتاب خوندن و مدیتیشن و قدم زدن (که یه جور ورزشه) و کارهای روتین زندگی عادی ، مثل مسواک زدن و ... رو به شکلی که بالاتر گفتم ، خیلی کم و کوچیک کوچیک انجام بدن . این کارایی که گفتم ، چند تا از مهم ترین روتین های زندگی هستن .
۱۰_اطلاعات بدست آورن درمورد منشأ بیماریش ، و شناخت بیماریش و آشنایی با راه های خاص درمانش ، و مطالعه کتاب هایی که به شناخت بیماریش کمک میکنن و اطلاعات اینترنتی ، باعث میشه که ریشه مشکل رو بیشتر بشناسه و به خودش بیشتر کمک کنه .
🌹🌹🌹
این چیزایی که گفتم ، خیلی تاثیر زیادی دارن و تقریبا شامل همه چی میشن . هرچند جزئیات و ایده دادن برای انجام هر کدوم از اونا ، دنیایی داره و خیلی سخته انجامشون . البته اوج سختی ، زمانیه که اطرافیان هم درکت نکنن و هم جلوی پیشرفت توی کارت رو بگیرن و نذارن پیشرفتی که داشتی ادامه داشته باشه . معمولا وقتی یه کار مثبت کوچیکی که میکنیم برای خودمون ، توسط دیگران دیده نمیشه و اتفاقا خیلی هم فشار روانی رو مثل قبل ادامه میدن ، تا جایی که قید زنده بودن رو ممکنه بزنیم ! واقن بعضی وقتا ، هیچ کاری نکردن و فقد زندگی عادی کردن ، از کاری کردن خیلی بهتره .چون وقتی کاری انجام بشه ، مطمئنا بخاطر شعور پایین اون شخص ، باعث ضرر های سگی میشه ! لطفن اگه کمک کردنمون باعث بدتر شدن حال اطرافیان میشه ، کمک نکنیم !! ولی کمک نکردن ، به معنی لج کردن و مخصوصا کمک نکردن توی هیچ زمینه ای ، نیست !!! ینی شاید که کمک به جزئیات ، نباید جزو برنامه های اون فرد احمق باشه ، ولی حداقل باید بذاره آروم توی حال خودش باشه ! نه اینکه مخصوصا کرم بریزه که اون فرد بیمار ، بیشتر از قبل اذیت شه.
